Thursday , 15 November 2018
ΝΕΑ
Ο άλλος άνθρωπός…μας

Ο άλλος άνθρωπός…μας

Δεν ξέρω, δεν μπορώ να ξέρω για όλους εσάς που έχετε άνδρα, γυναικά, πατέρα, μητέρα, παππού, γιαγιά και παιδιά, πως αισθάνεστε αυτή την στιγμή, αυτές τις ήμερες με όλα όσα γίνονται. Δεν μπορώ παρά να προσπαθήσω να καταλάβω της ανησυχίες σας, τους προβληματισμούς σας και το άγχος σας. Δεν μπορώ να ξέρω γιατί ΔΕΝ έχω παιδιά που τα γέννησα εγώ. Έχω όμως 2 ανίψια που τα έχω σαν παιδιά μου, έχω 15 παιδάκια που έρχονται στο σπίτι μας και που αυτά τα έχω σαν παιδιά μου, έχω και τα παιδιά των φίλων μου που και αυτά τα θεωρώ σαν παιδιά μου. Βλέπετε υπάρχει μια σημαντική λέξη μπροστά από την λέξη παιδιά μου το ΣΑΝ, αυτό το ΣΑΝ λοιπόν με κάνει να λέω ότι δεν ξέρω τις σκέψεις σας, τους φόβους σας. Ξέρω όμως κάτι άλλο, ότι τα δικά σας παιδιά, η δικιά σας οικογένεια, είναι μαζί με ΑΛΛΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΓΗ, ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΟΥΡΑΝΟ, ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΩΡΑ.

Ξέρω επίσης ότι ότι και να γίνει τις ίδιες επιπτώσεις που θα έχει η δική μας, σας οικογένεια ακριβώς τις ίδιες θα έχει και για όλες τις άλλες που ζουν στην ίδια χώρα Το ζήτημα λοιπόν είναι αυτό

Τι θέλουμε για τα παιδιά μας, παιδιά σας, την οικογένεια μας, την οικογένεια σας.

Θέλετε να είναι καλά τα δικά μου τα παιδιά και για τα άλλα ας πρόσεχαν οι δικοί τους;

Θέλετε να είναι καλά τα παιδιά μου και η δικιά μου οικογένεια και να βοηθήσουμε και τα άλλα παιδιά;

Θέλετε να υποκύψουμε στην επιλογή που κάνουν οι υποτιθέμενοι συνεταίροι μας για το καλό των παιδιών μας;

Θέλετε δηλαδή η σύνταξη του παππού και της γιαγιάς να φτάσει από τα 500 στα 250 ευρώ;

Θέλετε όσοι έχετε εργασία να δουλεύετε 12, 13, 14 ώρες την ημέρα και να παίρνετε 300, 400 ευρώ;;

Θέλετε να είστε άρρωστοι και να παίρνετε τηλέφωνο για να σας δει ο γιατρός και να σας κλείνει ραντεβού μετά από 6 μήνες;

Θέλετε να πηγαίνετε στο φαρμακείο και να πληρώνετε τα φάρμακα που έχετε ήδη πληρώσει από τα 40 χρόνια που δουλεύατε;;

Θέλετε η ανεργία που τώρα που μιλάμε είναι κοντά στο 40%;

Θέλετε να παραμείνουμε να ζούμε κάτω από το όριο της φτωχιάς πάνω από 4.000.000 συμπολίτες μας, που έχουν και αυτοί παιδιά σαν τα δικά σας, δικά μας;

Τώρα θα μου πείτε ότι αυτό που έχουμε τώρα τι είναι;

Αν θέλουμε να ξαναγίνουνε τα πράγματα όπως ήταν τα πράγματα όπως ήταν πριν από μια εβδομάδα, με τις τράπεζες να είναι ανοιχτές , η συντάξεις να έρχονται μια φορά το μήνα και ας είναι και κουτσουρεμένες, εμείς, εσείς να πηγαίνουμε στα μαγαζιά και να ψωνίζουμε ότι μας αρέσει, να πηγαίνουμε διακοπές με την οικογένεια μας γιατί είμαστε άνθρωποι και πρέπει να ξεκουραζόμαστε, να πηγαίνουμε μια φορά την εβδομάδα, μια φορά την ημέρα για καφεδάκι και ποτάκι, να πηγαίνουμε στις τράπεζες και να μας δίνουν χρήματα έτσι όπως μας έδιναν, να δουλεύουμε και να παίρνουμε 1500, 2000, 3000 ευρώ το μήνα και ας μην τα παράγουμε;

Εγώ προσωπικά θέλω αυτά που γράφω τώρα την δεύτερη εκδοχή και νομίζω ότι και όλοι μας αυτά θέλουμε

Όλα αυτά όμως είναι ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ, ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΟΛΑ.

Οπότε έχουμε την πρώτη επιλογή την υπογραφή του μνημονίου και τις σκλαβιάς της δικιάς μας, της σκλαβιάς των πατεράδων μας, την σκλαβιά των μητέρων μας, την σκλαβιά των παππούδων και των γιαγιάδων μας άλλα και την σκλαβιά ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ, ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ;;

ΌΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΡΩΤΑΩ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ;;

ΠΕΣΤΕ ΜΟΥ ΑΠΛΑ ΣΑΣ ΡΩΤΑΩ;;

ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗΝ ΜΑΘΩ ΠΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

ΟΧΙ ΤΟ ΤΙ ΓΙΝΟΤΑΝ, ΟΧΙ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΦΤΑΕΙ ΚΑΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ, ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ, ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΑΦΟΥ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΟΥ ΕΧΩ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ, ΠΩΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ. ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ…


Για μένα προσωπικά αυτό είναι το δημοψήφισμα, το σημερινό. το ΝΑΙ, ή το ΟΧΙ.

Καλήμερα μας.